Perfekt pranie

Przemek kupił śliczną torebkę z nubuku swojej dziewczynie Hani. Wyobrażając już sobie, jak Hania się ucieszy, oglądał torebkę po raz kolejny, już w świetle swojego salonu. Prawie przeraził się zauważając brzydką plamę na torebce. Pamiętał, że była to ostatnia sztuka tego modelu, więc o wymianie na inny egzemplarz nie było mowy. Nie chciał jednak prać torebki z nubuku w domu. Bał się, że ją zniszczy nieodpowiednimi środkami piorącymi albo niewłaściwą temperaturą. Postanowił więc oddać torebkę do czyszczenia w pralni. Ale do której pralni ją oddać? Której pralni zaufać w tak delikatnej sprawie? Przemek przypomniał sobie, że kumpel wspominał mu kiedyś o pralni Perfect Clean i że bardzo ją chwalił. Przemek usiadł przy biurku i korzystając ze swojego laptopa wszedł do Internetu i wpisał w wyszukiwarce „czyszczenie torebek z nubuku Perfect Clean”. Odnalazłszy adres oddziału sieci pralni Perfect Clean. Udał się pod wskazany adres z torebką dla Hani, pokazał brzydką plamę i zapytał, czy możn...

Ewelina Grochalska była właścicielką „Szkoły narciarstwa górskiego”. Była to po prostu szkoła jazdy na nartach. W posiadaniu szkoły były trzy sztuczne szczyty: niski o bardzo łatwych do zdobycia stokach, wyższy, który był już nieco trudniejszy do zdobycia i najwyższy, o najwyższym stopniu trudności. Szczyty te były sztucznie naśnieżane cały rok, więc można było się uczyć jazdy na nartach w sierpniu, żeby w grudniu poszusować po polskich lub zagranicznych szczytach. Ewelina Grochalska regularnie robiła przegląd szkolnej odzieży narciarskiej. Skrupulatnie prała każde zabrudzenie na odzieży narciarskiej. Przeglądając odzież narciarską po ostatnim, styczniowym kursie zauważyła czerwone plamy na kilku narciarskich uniformach. Właścicielka „Szkoły narciarstwa górskiego” zawsze korzystała z usług pralni Perfect Clean. Ufała pracownikom pralni Perfect Clean, którzy jej nigdy nie zawiedli. Dlatego teraz również zawiozła poplamioną odzież narciarską do wyprania w Perfect Clean. Odzież narciars...

  Początek roku nie zapowiadał się dla Marka zbyt kolorowo. Od długiego czasu nie miał wolnego a ilość pracy coraz bardziej go przygniatała. Dlatego też dowiedziawszy się, że projekt, który miał realizować, wypadł z harmonogramu, niezbyt się zmartwił. Postanowił wziąć zaległy urlop i wyjechać w góry na narty. Grupa znajomych właśnie wybierała się poszusować   do Szczyrku i szczęśliwym dla niego zbiegiem okoliczności zwolniło się   miejsce, gdyż jeden z kolegów pechowo zachorował. Miał tylko kilka dni na przygotowanie się do wyjazdu. Załatwiwszy sprawy zawodowe zabrał się za sprawdzanie i pakowanie sprzętu i odzieży narciarskiej. Okazało się, że o ile narty i kijki są w porządku, to jego ubrania narciarskie pozostawiają wiele do życzenia. Lekka, puchowa kurtka narciarska, jest w znacznym stopniu przybrudzona i nie najlepiej pachnie, a na lewej nogawce spodni znalazła się całkiem spora plama. Przypomniał sobie, że na ostatnim wyjeździe wylał na nie grzańca i miał całą swoją...

Ola patrzyła ze zgrozą na swoją lakierowaną torebkę, na której widniała duża czerwona plama po winie. Próbowała ją zmyć za [pomocą wody z płynem do mycia naczyń, wypolerować tłuszczem, ale plama nie znikała. Bała się użyć jakichkolwiek innych środków czystości, żeby nie uszkodzić lakierowanej powierzchni. Czyszczenie torebki to trudna sprawa. Trzeba uważać, żeby nie zniszczyć skóry, żeby kolor nie uległ wyblaknięciu, żeby żaden element torebki nie uległ przetarciu. Czyszczenie lakierowanej torebki to jeszcze trudniejsza sprawa. Należy ją czyścić bardzo uważnie, żeby na gładkim i lśniącym lakierze nie pojawiła się choćby najmniejsza rysa. Dobór środków czyszczących też jest bardzo określony. Za słabe środki, takie jak płyn do mycia naczyń, nie zmyją z lakieru plamy, za mocne mogą lakier zniszczyć. Ola nie próbowała wyczyścić swojej lakierowanej torebki, tylko od razu zdecydowała, że odda ją do pralni. Była to decyzja trudna, bo Ola była bardzo przywiązana do swojej lakierowanej torebk...